Plaatje 8

 
 
 
 
 
 
 

Je ego vergeten

 
Door voortdurend bewust in het hier en nu te leven, is de mens deel van het oneindig grotere geheel, ofwel de eeuwige leegte waarin alles versmelt. Slechts een zuiver gewaarworden van het ene heldere moment na het andere is wat telt. Illusies vergaan als sneeuwvlokken in een laaiend vuur. Geluk in zijn zuiverste vorm is wat de mens rest.?Zweep en teugel, os en herder zijn volkomen verdwenen. Woorden schieten tekort om de uitgestrekte blauwe hemel te omspannen. Sneeuw kan toch ook niet blijven bestaan op een rood brandend haardvuur?

Pas wanneer een mens in dit oord aangekomen is, evenaart hij de oude meester.?Wat jammer! Tot nu toe wilde ik de hele wereld redden. Nu, o verrassing: er bestaat geen wereld om te verlossen! Vreemd! Zonder voorgangers of opvolgers.